Het leven

---

Gedichten » verdriet gedichten » Het leven

Het leven
je hebt mensen waarbij altijd alles meezit en die gelukkig zijn
zo een leven hebben lijkt me echt heel fijn.

Iedereen wilt zo een leven
maar waarom is het alleen aan anderen meegegeven.

verdient niet iedereen om gelukkig door het leven te gaan
of maken sommigen zoveel fouten dat pech niet meer uit de weg is te slaan.

dit en nog zoveel meer vraag ik me dikwijls af zonder antwoord
maar ook al heb ik pech ik moet toch altijd voort.

Soms zie ik het niet meer zitten en wil ik verdwijnen
ik wil niet zielig ergens zitten en wegkwijnen.

ik wil iets bereiken in dit leven
maar heb ik misschien net iets teveel van mijn eigen weggegeven.

heb ik de problemen te ver laten komen
zodat ik nu precies alleen nog maar kan dromen.

dromen van een mooie gelukkige toekomst geven me hoop
maar als je pech blijft hebben gaan die dromen op de loop.

je moet positief blijven en ervoor blijven gaan
maar soms ben je verplicht stil te blijven staan.

de problemen blijven komen het houd nooit op voor mij
is het normaal dat de pech blijft aanschuiven in die voor mij zo lange rij.

dit had ik niet van het leven verwacht
ik wou gelukkig zijn en misschien een beetje proeven van wat macht.

nu sta ik machteloos in de maatschappij en geraak niet vooruit
dit vind ik vooral het ergste voor mijn kleine spruit.


zij is het onschuldige slachtoffer van al mijn fouten en problemen
met dit schuldgevoel moet ik verder in het leven.

het is moeilijk dat gevoel van je af te zetten
dit lukt alleen door te blijven vechten.

ik wil dat mijn dochter een mooie toekomst tegemoet kan gaan
hiervoor zal ik me door alle moeilijke wegen heen slaan.

wat heb ik zo verkeerd gedaan in dit leven
dat het geluk me echt niet is meegegeven.

wat kan ik doen om dit te veranderen
zodat ik gelukkig kan zijn zoals vele anderen.

deze tekst is nogal wat aan de depressieve kant maar wel gegrond
want in mijn ogen sta ik aan een diepe afgrond.

ik zal niet vallen zover laat ik het niet komen echt niet
maar soms sta ik wel eens stil bij al mijn verdriet.

nu schud ik al deze pijn van me af en vecht ik verder
ik vraag me wel af waar blijft voor mij die goede herder.

elke keer als ik erin wil geloven
word ik door hem bedrogen.

ik beschouw dit alles als mijn levensles en doe mijn best
het enige wat ik verlang is een beetje steun van de rest.