De vrouw die ik niet kon vergeten

---

Gedichten » liefdes gedichten » De vrouw die ik niet kon vergeten

De vrouw die ik niet kon vergeten

Toen ik je ontmoete op de enige dag.

Was je de zon, die scheen in mijn leven.



Ik kon bij jou gewoon mezelf zijn, ben je niet vergeten.

Ik was gewoon een vriend die dag voor jou.



Alles wat we deden, waren dingen waarvan ik hou.

Samen hand in hand wandelen, winkel in en uit.



Wou enkel maar samen zijn, je stem als enig geluid.

Zachtjes elkaar vertrouwen en met je praten wat ik wou



We vergaten alles om ons heen, de straat en mensen iedereen.

Jij en ik in de center van ons geluk die dag die alles vermag.



Ik zou met je samen kunnen zijn mijn hele leven.

Zomaar omdat ik je prachtige vond, en je alles wou geven.



Maar aan dat alles kwam een eind , je liet me achter heel alleen.

Nu vind ik niet meer terug, de rust en vreugde jij ging heen



Alles is nu zo stil en denk zoveel aan jou.

Nee liefste jij was mijn droom en mijn toekomst



Ik hou nog steeds van jou.



WTJ vrijdag 5 maart 2010 12:24:44